Al snel werd één ding duidelijk: zolang het gissen is voor welke producten nanotechnologie wordt gebruikt, blijft het gissen over de veiligheid. Als we weten waarover we het hebben, dan kunnen we erover praten. Het klinkt als een open deur, maar voor de discussie over nanotechnologie in voeding blijkt het toch niet eenvoudig.
Nanodeeltjes of niet?
Nanodeeltjes silica maken al decennia onderdeel uit van veilig bevonden antiklontermiddelen. Bewust gemaakte nanodeeltjes of niet? Vetbolletjes opvullen met water kan met nanotechnologie, maar de bolletjes zelf zijn groter dan de vaak gehanteerde grens van honderd nanometer. Nanodeeltjes of niet?
Geen probleem
Volgens prof. Frans Kampers, coördinator bio-nanotechnologie aan de universiteit van Wageningen, kunnen we heel lang over definities praten, maar die vetbolletjes zijn volgens hem gewoon nanotechnologie. En dat is volgens hem geen enkel probleem, want van de nanodeeltjes waaruit de vetbolletjes bestaan valt geen gevaar te verwachten. En over de nano-silica lijkt ook iedereen het eens. Het zou goed zijn om deze deeltjes opnieuw te beoordelen, maar vanuit voorzorg, niet omdat er allerlei problemen zijn geconstateerd.
Wel een probleem
Toch is er wel degelijk een probleem. Het gaat nog jaren duren voor nanodeeltjes met een redelijke zekerheid beoordeeld kunnen worden op hun veiligheid. Tot die tijd is het belangrijk dat de Voedsel en Waren Autoriteit een goed overzicht heeft van het gebruik van nanodeeltjes in voeding en consumentenproducten. Dat overzicht is er nog niet, want fabrikanten zijn niet verplicht om dit te vermelden en aan de bestaande lijsten kleven veel bezwaren. Zolang er geen duidelijke overzicht komt blijft het voor de buitenstaander gissen naar de veiligheid.
Meer informatie:
- Over nanotechnologie in voeding (website NanoDialoog)
- De eisen van het Europees Parlement (website NanoDialoog)
- Project Nanotechnologie