De term NBIC-convergentie verwijst naar het samenkomen van de vier sleuteltechnologieën: nanotechnologie, biotechnologie, informatietechnologie en cognitieve technologie. Deze convergentie zal naar verwachting bijdragen aan tal van nieuwe innovaties met radicale maatschappelijke toepassingen. Voorbeelden hiervan zijn synthetische biologie, brein-machine interactie, moleculaire geneeskunde, ambient intelligence, persuasieve technologieën en robotica.
Daarom heeft de Minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie in oktober 2011 in een brief aan de Tweede Kamer gesteld dat “het goed is om de komende jaren alert te blijven op de consequenties van nieuwe technologieën, waaronder die van de NBIC-convergentie, en zo nodig actie te nemen op het gebied van onderzoek, risicobeleid en maatschappelijk debat.”
Het Rathenau Instituut wil activiteiten op de drie sterk samenhangende terreinen ondernemen die bouwstenen kunnen leveren voor mogelijk een kabinetsvisie in de toekomst. We willen onderzoeken in hoeverre het huidige onderzoeksysteem kan en moet inspelen op NBIC. Daarnaast gaan we na in hoeverre de huidige reguleringskaders in het licht van NBIC-convergentie adequaat, of beter gezegd toekomstbestendig, zijn. Tenslotte verkennen we in welke mate de huidige instituties in staat zijn de morele kaders te bespreken en te ontwikkelen die nodig zijn om NBIC-convergentie maatschappelijk in te bedden.
