Zowel NWO als de KNAW noemen in hun strategienota voor komende jaren maatschappelijk relevant onderzoek in één adem met excellent onderzoek. Wetenschap moet niet alleen van hoog academisch niveau zijn, maar moet ook aansluiten bij kennisbehoeften in de maatschappij en de uitdagingen van onze tijd. Zo hebben alle organisaties in het wetenschapssysteem zich met de Valorisatieagenda [ LINK ] verplicht om te streven naar effectievere kennisbenutting.
In de praktijk worden wetenschappers echter voornamelijk beoordeeld en beloond op grond van hun wetenschappelijke publicaties. Daar gaat dan ook bijna al hun tijd en energie in zitten. Voor het zoeken naar maatschappelijke toepassingen van hun kennis blijft geen tijd over, klagen ze. Worden wetenschappers overvraagd?
Toch zijn er genoeg voorbeelden van onderzoek dat zowel excellent als maatschappelijk relevant is. Wat kunnen we daarvan leren? Wat moet er anders om ervoor te zorgen dat onderzoeksagenda’s beter aansluiten op de behoeften vanuit de samenleving?
