Eendagshaantjes

Jaarlijks worden in Nederland in de legkippenhouderij circa dertig miljoen mannelijke eendagskuikens gedood. Mannelijke kuikens zijn overtollig, want economisch niet rendabel. Deze praktijk roept maatschappelijke en ethische vragen op, zeker in een tijd dat dierenwelzijn hoog op de publieke en politieke agenda staat. Is het verantwoord om zulke jonge dieren massaal te doden? Dit probleem is in 2007 door de Tweede Kamer aangekaart.

In opdracht van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) is onderzoek gedaan naar technologische alternatieven waardoor er minder of geen haantjes worden geboren. Bijvoorbeeld door beïnvloeding van de geslachtsvorming, sekseomkering of geslachtsselectie in het ei. Ook aan deze alternatieven kleven echter voor- en nadelen.

In het project Eendagshaantjes gaat het Rathenau Instituut na wat burgers vinden van het doden van eendagskuikens door middel van vergassing, en wat zij vinden van de technologische alternatieven. Dit onderzoek vindt plaats op verzoek van de minister van LNV. Het wordt uitgevoerd in samenwerking met Animal Sciences Group en het LEI – beide onderdeel van Wageningen UR. Het Rathenau Instituut onderzoekt de mening van burgers door middel van focusgroepen. In aansluiting daarop houdt het LEI een publieksenquête.

Animal Sciences Group bracht in juni 2008 het eindrapport uit: ‘Het doden van eendagshaantjes, kan dat niet anders?’