Technologie zit ons al een tijdje dicht op en onder de huid. Denk aan mobiele telefoons – we zijn nu overal bereikbaar. Of aan suikerpatiënten die – zonder tussenkomst van een arts – hun suikerspiegel meten en zichzelf insuline toedienen.
Onze innige relatie met technologie breidt zich steeds verder uit. Zo kruipt technologie steeds vaker en nadrukkelijker tussen ons in. Sociale media digitaliseren onze menselijke contacten én zetten er hun stempel op.
Technologie komt ook steeds meer over ons te weten. Hersenscanners kruipen in onze geest, achterhalen wat er in ons omgaat en maken dat wereldkundig. Databases herbergen allerlei vertrouwelijke informatie over ons leven, onze kinderen en ons koop- en reisgedrag. Derden gebruiken die informatie door middel van datamining – soms zonder dat wij het weten.
Intieme technologie zit ‘m ook in technologie die steeds meer als ons wordt. Robots voeren menselijke taken uit en computergames worden steeds realistischer. In de omgang met deze technologieën lijkt het net of je persoonlijk bent met andere mensen en vergeet je bijna dat je te maken hebt met apparaten.
Deze verdergaande ontwikkelingen roepen de vraag op wat technologie met ons doet. Brengt deze technologie ons dichter bij elkaar en onszelf of juist niet? Wie willen we binnen deze intieme technosferen eigenlijk zijn?
