In een recent gestart Amerikaans onderzoeksproject over nanomembranen voor zuiver drinkwater ontwikkelen onderzoekers membranen met ingebakken nanozilverdeeltjes. Nanozilver heeft een sterke antibacteriële werking.  De deeltjes voorkomen zo dat die hele kleine nanoporiën van de membraan dicht komen te zitten door de opeenhoping van micro-organismen en algen. 

Risico's?
In de discussie over de gezondheid- en milieurisico’s van nanomaterialen gaat het vaak over nanozilverdeeltjes. Dat is niet zo verwonderlijk. Van alle mogelijke nanodeeltjes die producten kunnen bevatten, staat nanozilver met stip bovenaan. Het gaat om van allerlei toepassingen: anti-zweetsokken, speciale ziekenhuisverf of kinderspeelgoed en tandenborstels met een antibacterieel nanolaagje.

Milieueffecten
Tegelijkertijd zijn onderzoekers nog druk bezig om te achterhalen wat nu eigenlijk de gezondheidseffecten zijn van ‘losse’ nanozilverdeeltjes: als je het inslikt, inhaleert of op je huid krijgt. Maar er is ook aandacht voor de milieueffecten: wat gebeurt er als die nanodeeltjes uit je sokken gewassen worden en in het milieu terecht komen? De onderzoekers zoals bij het RIVM in Nederland zijn er nog niet uit.

Is het dan niet een tikje vreemd dat die omstreden nanozilverdeeltjes helpen water te zuiveren? Nee. Want in het geval van de membraan, zitten de zilvernanodeeltjes vast en is er geen sprake van blootstelling.

Meer informatie:

• Nanofilters: een oude techniek in een nieuw jasje