Geneeskunde

Nanomedicine

Het gebruik van nanotechnologie in de geneeskunde (nanomedicine) geldt als een veelbelovend onderzoeksgebied. De verwachtingen zijn dat de preventie, diagnose en behandeling van ziektes in de toekomst flink zullen verbeteren.

De meeste toepassingen staan nog in de kinderschoenen. Een toenemend aantal wordt inmiddels klinisch getest. Er zijn zelfs al een aantal commercieel beschikbaar.

Schadelijke effecten?
Naast hoge verwachtingen zijn er ook zorgen over de opkomst van nanomedicine. Zo bestaat er onduidelijkheid over de gezondheidsrisico’s van nanodeeltjes. Bij sommige behandelingen worden deze als ziektebestrijder aan het lichaam toegediend. Maar kan het lichaam de deeltjes wel zelfstandig afbreken? Treden op de lange termijn geen schadelijke effecten op? Vooralsnog lijkt het in de geneeskunde met die risico's wel mee te vallen.

Nanomedicine houdt tevens verband met bestaande maatschappelijke vraagstukken. Dan gaat het bijvoorbeeld over privacy, de relatie arts - patiënt en de kloof tussen arm en rijk. Stel je voor dat lab-on-a-chip technologie het mogelijk maakt om real-time het risico op ziektes te monitoren? Wie moeten dan toegang hebben tot deze informatie? De burger zelf, de dokter, of ook de overheid en zelfs de zorgverzekeraars? Hoe zit het met de verantwoordelijkheid van artsen, als patiënten zelf hun gezondheid kunnen meten? Zal nanomedicine wel voor iedereen betaalbaar zijn?

Toepassingen:

Meer informatie:

Nanogeneeskunde in Nederland - Achtergrondnotitie Rathenau Instituut (2010)
‘Van klein naar groots: Kansen voor maatschappelijke toepassingen in de gezondheidszorg’ – Kabinetsvisie nanotechnologieën (2005), pagina 10.
‘Betekenis van nanotechnologiën voor de gezondheid’ – Advies Gezondheidsraad (2007)
‘European technology platform on nanomedicine’ –Visiedocument Europese Commissie (2005)