Nanosensor

Groenten, fruit en vlees bederven snel. Schimmels, virussen en bacteriën kunnen zich razendsnel vermeerderen. Producenten zoeken daarom nieuwe manieren om dit proces tegen te gaan. Nanosensoren lijken uitkomst te bieden. Zij maken bederf in een vroeg stadium zichtbaar. Verdere besmetting kan zo worden voorkomen.

Voorbeeld: salmonellagevaar
Rauw voedsel kan salmonella bevatten. Besmetting leidt tot misselijkheid, overgeven, diarree en koorts. Bij bejaarden, kinderen en zwangere vrouwen kunnen de gevolgen ernstiger zijn. Een testkweek moet uitsluitsel bieden. Pas na enkele dagen is duidelijk of het product besmet is. Mosterd na de maaltijd dus. Nanotechnologie kan uitkomst bieden.

Hoe werkt het?
Zoeken naar schadelijke bacteriën is zoeken naar een speld in een hooiberg. Nanotechnologie maakt het mogelijk om bacteriën gemakkelijker te detecteren. Onderzoekers van het Amerikaanse Ministerie van Landbouw en de universiteit van Georgia maakten bijvoorbeeld een koppeling tussen kleurstofdeeltjes en antilichamen van de salmonellabacterie. De gekoppelde deeltjes hechten zich aan eventueel aanwezige salmonella. De kleurstof maakt de besmetting al in een vroeg stadium zichtbaar. Opkweken is niet meer nodig.

Minder voedsel weggegooid
Nanosensoren zijn voorlopig vooral interessant voor producenten. Zij treffen dure voorzorgsmaatregelen om te voorkomen dat hele partijen besmet raken. Nanotechnologie helpt dit gevaar te beperken. Met bovenstaande test kan men bijvoorbeeld een lading net voor vervoer testen. Doordat minder besmetting optreedt, is weggooien minder vaak nodig. Een duurzame oplossing dus.

Voor consumenten zouden goedkope, gebruiksvriendelijke sensoren interessant zijn die het eindproduct controleren. Veel wordt daarom verwacht van ´slimme etiketten´. Denk aan verpakkingsmateriaal dat van kleur kan verschieten zodra het voedsel bedorven is. Of denk aan chips die waarschuwen als de houdbaarheidsdatum is verstreken.

Discussie
De toepassing van nanotechnologie in de voedselketen is omstreden. Het Rathenau Instituut heeft recent het risicodebat in kaart gebracht. Beleidsmakers, wetenschappers en maatschappelijke organisaties maken zich zorgen om de veiligheid van nano-ingrediënten. Het gebruik van nanosensoren blijkt minder gevoelig te liggen.